برنامه ریزی گردشگری نیازمند درک تعامل میان عرضه و تقاضا و تأثیر و تأثر هریک در ارتباط با دیگری است؛ از این رو، برنامهریزی مقصد گردشگری از عوامل مهم برنامه ریزی توسعه است. در سیستم گردشگری تنها تقاضا و افزایش تقاضا اهمیت ندارد، بلکه به عنوان عرضه کنندة مدیریت مقصد به هماهنگکردن و همیاری عناصر گردشگری نیاز است. در این بین، تحلیل شبکه از جمله به روزترین و کارآمدترین تحلیلهاست که از طریق پیوند کانون های کوچک، قدرت آن ها را در برابر مراکز برتر افزایش میدهد. با توجه به ضعف قدرت جاذبه و پراکندگی بسیاری از مقاصد گردشگری، ساماندهی آن ها در قالب شبکه به همافزایی توان این مقاصد کمک میکند؛ از این رو، تحلیل شبکهای و کاربردهای آن در توسعة گردشگری منطقهای ضروری است. تاکنون جایگاه واقعی شهرستان کاشان با وجود جاذبهها و پتانسیلهای فرهنگی و گردشگری هنوز مشخص نشده و پراکندگی جاذبهها و نزدیکی به کلان شهرهایی چون تهران و اصفهان سبب شده است بیشتر گردشگران سفری یک روزه به این شهر داشته باشند. در این مطالعه با هدف افزایش قدرت رقابت این جاذبهها در چارچوب نظریة شبکه از روشتوصیفی-تحلیلیاستفاده، و داده های پژوهش با روشپیمایش میدانی گردآوری شده است. جامعة آماری را یک میلیون و 164 هزار و 124 گردشگر شهرستان کاشان در مدت یک سال گذشته تشکیل داده اند که با استفاده از مدل نمونه گیری کوکران، دادههای این مطالعه از نمونه ای به تعداد 483 جمع آوری شده است. دادههابا استفاده از نرم افزارهای SPSS, NODEXL, UCINET, GIS تحلیل، وتراکم، درجه، تقابل، انتقال پذیری و E-I محاسبه و گراف روابطجاذبه ها ترسیم شده است. نتایج نیز بیان می کند که میزان ارتباط جاذبهها ضعیف و کم است؛ به همین دلیل بیشتر گردشگران از جاذبه های شاخص منطقه بازدید می کنند. درنتیجه رسوب هزینه های گردشگران در منطقه کم، و برای توسعة منطقه ناکافی است؛ از این رو باید در مدیریت توسعة منطقه و گردشگری تلاش کرد تا با تقویت ارتباط بین جاذبههای منطقه، این شکاف کاهش یابد و با برقراری شبکة کامل و همپیوند زمینه برای استفادة بهینه از جاذبه های منطقه فراهم شود.